Kotka Tosia znalazła własny dom.

        

 

        Opowiem Wam dziś moją historię:

Mam około trzech lat i mówią na mnie Tosia wreszcie znalazłam swój dom i bardzo chcę  by skończyła się moja tułaczka. 

Kilka miesięcy temu  ktoś zostawił mnie razem z moim ulubionym kartonem na klatce schodowej dużego domu tak jakbym była niepotrzebną rzeczą starą parą  butów albo popsutym młynkiem do kawy. Poszedł sobie i zapomniał o mnie, płakałam i prosiłam o pomoc. Jakaś dobra dusza przyniosła mnie do „Kociego Szczecina”. To takie miejsce gdzie dobrzy ludzie pochylają się nad losem takich niekochanych kotów jak ja. Później trafiłam do domu tymczasowego i zaczęto szukać mi prawdziwego miejsca na Ziemi i kochającej rodziny.

Od kilku dni jestem w nowym domu u Emilki i Marcina , mam własne posłanie , zabawki i najwspanialszy na świecie drapak . Uwielbiam mój drapak czasami zdarza mi się na nim nawet zasnąć i śnić kolorowe kocie sny:)

 Powolutku zaczynam wierzyć ,że wreszcie los się do mnie uśmiechnął i już nigdy nikt nie potraktuje mnie jak niepotrzebną rzecz.

Mam już nawet własna poduszkę z moim portretem jak przystało na prawdziwą kocią piękność:)

Ciekawe czy wiecie co oznacza moje "lekko przycięte ucho"?

Pamiętaj " jesteś odpowiedzialny za to co oswoiłeś" – „Mały Książę” autor Antoine’a de Saint-Exupéry’ego

 

 

Koty pomagają…

 

          O tym ,że koty pomagają wie każdy kto miał, ma lub zwyczajnie marzy by mieć kota.  Nic tak nie pomaga  jak ciche mruczenie kota , który pojawia się gdy tylko zauważy smutek na twarzy swojego człowieka. Głaskanie kota przynosi ukojenie a mokry koci  nosek dotykający naszej twarzy to najlepszy lek na wszystkie smutki .  Czym jest felinoterapia pisałam już na moim blogu https://kufereklucyny.blogspot.com/2015/10/wiecie-co-to-jest-felinoterapia-czyli.html

Dziś przedstawiam Wam moje kolejne dwa pomocne koty  pierwszy ten na poduszce trafił na licytacje i został wylicytowany za kwotę 100 złotych. Pieniądze przekazano na szczytny cel.😊

Drugi koci portret namalowałam na filcowym woreczku i będzie poprawiał humor mojej córce. 

Malowanie na filcu jest dość trudne ale chyba wyszło nie najgorzej.

         Kochani koty naprawdę pomagają wiec warto je kochać a jak już nie kochać to jak zawsze proszę nie krzywdźcie tych cudnych zwierzaków.

 

  .

 

Dziewczynka z koszem i … kotem w koszu;)

 

No i mamy kolejne wyzwanie na blogu https://kicikicitata.blogspot.com/2020/09/odsona-druga.html

Wyzwanie trudne bo dziewczynka z koszem jest  smutna. Kosz jest duży na dodatek dziewczynka ma na nóżkach ciut za duże  sandałki i maszeruje po  mokrej drodze.  Choć kiedy się lepiej przyjrzeć  fotografii to widać ,że dziewczynka ma na  rączkach śliczne ozdoby z koralików.

Postanowiłam ,że moja wersja tej opowieści o malej dziewczynce będzie radośniejsza . Dziewczynka na moim rysunku niesie co prawda duży kosz na plecach ale w koszu siedzi jej najukochańszy przyjaciel kot .

Dlaczego akurat kot nie pies? Dlatego ,że od dwóch dni w domu mojej córki przebywa gościnnie kot Olek i wiadomo teraz wszystko kręci się wokół Olka.

Olek jest w domu mojej córki można powiedzieć gościnnie bo „ jego ludzie” wyjechali na kilka dni i opiekę nad kotem powierzyli mojej córce. Olek przeżył swoje był bezdomny i bardzo schorowany. Poprosił o pomoc i ją otrzymał najpierw od przypadkowej kobiety a potem od „Kociego Szczecina” organizacji zajmującej się bezdomnymi kotami. Olek niestety stracił większość ząbków i pozostały mu tylko cztery ale nie stracił kociego sprytu i uroku. Zyskał nowy dom i duże grono przyjaciół:)

Olek kocha oglądanie telewizji i całkiem nieźle radzi sobie z obsługa komputera jak widać na fotografiach.

fot. Emilia Drozłowska

fot. Emilia Drozłowska

Czy jest więc większa radość  niż być przyjacielem kota?

 

 Rysunek oprawiłam w antyramę taka , która się nie stłucze gdyby Olek lub inny kot wpadł na pomysł by się dokładniej przyjrzeć obrazkowi:)