Jemiołuszka na malowana na drewnie:)

 

         Na długie jesienne wieczory, na odstresowanie, by nie myśleć o tym, co nas denerwuje najlepsze jest:

- czytanie

- filmów oglądanie

- na tym, co w ręce wpadnie malowanie:)

Najgorsza rzeczą jest słodyczy pojadanie, choć metoda ta jest smaczna i kusząca;)

Ja, żeby nie ulegać „słodkiej pokusie” w długie jesienne wieczory oddaje się trzem pierwszym zajęciom.

         Maluję ozdoby na choinkę przybywa ich z każdym dniem. 

 Wczoraj namalowałam na kawałku lipowego drewna (kupionym w sklepie za około 4 złote) jemiołuszkę.  Drewno jest leciutkie, więc śmiało można taki malunek wysłać zamiast karty pocztowej z świątecznymi życzeniami.

 Wysyłanie świątecznych życzeń, co prawda wyszło z mody, bo teraz wysyła się życzenia przez Internet, ale czemu nie spróbować przywrócić stary dobry obyczaj. Można też taki obrazek dołączyć do świątecznego podarunku albo podarować komuś, kogo się lubi, choć odrobinkę.

  

     

Czasu do świąt zostało sporo, więc spróbuję namalować jeszcze kilka obrazków w przerwie między oglądaniem kolejnych odcinków serialu Downton Abbey :)

    Zamiast słodyczy polecam pestki dyni:)

Jemiołuszka na świątecznej poduszce.

          Święta jedni je uwielbiają inni wprost przeciwnie nie znoszą.  A ja od czasu, kiedy zrozumiałam, że nie wszystko musi być perfekcyjne i nie wszystko trzeba robić samemu po prostu traktuję święta jak swoista nagrodę za uczciwie przeżyty rok.  

        

         Upiekłam już pierniki w tym roku będą w kształcie reniferów, lisków, ślimaczków, jeży, wiewiórek, niedźwiadków dostałam od córki takie śliczne foremki. Podobno bez ciasteczek w kształcie renifera nie ma świąt w Skandynawii;) Oczywiście nie zabraknie też bałwanków, mikołajkowych skarpet, serduszek, choinek, gwiazdek ipt.

            Napracowałam się przy tych piernikach, więc dziś zrobiłam sobie przyjemności i zabrałam się za malowanie nowej poduszki.

            Na poduszce zagościła jemiołuszka śliczny zimowy ptak.

Jemiołuszka (Bombycilla garrulus) – gatunek niewielkiego ptaka wędrownego z rodziny jemiołuszek (Bombycillidae) zamieszkuje w tajdze i północno wschodniej Ameryce. Gnieździ się w lasach iglastych od Skandynawii w Europie przez północną Rosję, Syberię, ale też po Ziemię Baffina na wschodzie Kanady.

W Polsce można ją spotkać podczas przelotów od listopada do kwietnia.

Jemiołuszka to niewielki ptak o krępej budowie ciała, krótkim ogonie, bujnym brązowoszarym upierzeniu.  Czarny ogonek jest zakończony żółtymi piórkami.

Skrzydła mają pióra w białe paski i intensywnie różowe zakończenie lotek drugorzędowych. Pokrywy podogonowe są rdzawe. Dziób czarny.

Właściwie pani i pan nie różnią się zbytnio wyglądem. Pan jemiołuszka ma czarną plamę na podbródku samca i wyraźny, długi, zaostrzony i powiewny czub na głowie sięgający za potylicę, który jest składany i rozkładany w razie zaniepokojenia.

A tu mój renifer dostałam od Mikołaja;))