Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Tamara Łempicka. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Tamara Łempicka. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 25 lipca 2022

„W środku lata”- po mojemu;)

 

         Lato to czas, kiedy jak w żadnej innej porze roku możemy sobie pozwolić na odrobinę a nawet więcej niż odrobinę fantazji w ubiorze. Latem szczególnie popularne są wszelkiego rodzaju bawełniane koszulki (T-shirty) a ja kocham na nich malować i zmieniać je po swojemu.



         Zastanawiałam się, co namalować, jak ozdobić kolejna koszulkę kupiona za 10 złotych by była niepowtarzalna.

Przeglądałam różne atlasy z zwierzakami, ptakami, kwiatami itp. aż tu nagle w moje ręce wpadł "Zeszyt do kolorowania" z dziełami Tamary Łempickiej (dostałam go w prezencie na urodziny) i zainspirował mnie szumnie rzecz nazywając obraz z 1928 roku „W środku lata”.



https://kufereklucyny.blogspot.com/2013/04/wyszperana-ksiazka.html

         Kto powiedział, że koty nie mogą nosić kapeluszy? Koty kochają kwiaty, kto ma kota ten wie:)







Namalowałam kota w kapeluszu a kwiaty to szydełkowe cuda podarowane mi przez moją znajoma Basię zwaną Sarenką. Te kwiaty to dzieło jej mamy.






Kokardka na kapeluszu to gotowy wyrób pasmanteryjny skąd ją mam nie pamiętam ważne, że pasuje do błękitnego kapelusz przynajmniej tak mi się wydaje;)



          Lato kocham je, bo daje nadzieję, bo jest kolorowe a przede wszystkim jest ciepło a ja jak koty kocham wygrzewać się na słoneczku oczywiście, gdy owe słoneczko nie grzeje jak piec hutniczy:)

 

poniedziałek, 20 czerwca 2022

Haftowany motyl, rysowany kot, fotografie i czytanie...

 

         Na nudę nie mogę narzekać, bo w dzieciństwie wiecznie mi powtarzano, „co to znaczy, że się nudzisz? To wstyd się nudzić” no i tak mi już zostało, że ciągle szukam sobie zajęcia;))

         Choć ostatnio życie nie skąpi mi obowiązku to i tak w wolnych chwilach ciągle coś „tworzę”:)

         Kupiłam koszulkę za niewielka kwotę 15 złotych i wyhaftowałam na niej motyla. Haft na ciemnym materiale to prawdziwe wyzwanie, ale jakoś dałam radę.  Żeby było strojniej dekolt obszyłam białą koronkową tasiemką.

 









         Czerwiec to czas, kiedy, nie ukrywam ku mojej radości dostaje dużo prezentów a to zestaw do kaligrafii, 



a to kolorowankę taka dla dorosłych ( nawet nie wiedziałam, że takie istnieją), 

https://kufereklucyny.blogspot.com/2013/04/wyszperana-ksiazka.html





 dostałam też powieść „Droga między falami” z dedykacja i życzeniami urodzinowymi od jej autora Bartosza Niegrebeckiego .




 No i dowiem się co dalej zadziało się w życiu Beniego  niezwykłego chłopca  mojego ulubionego bohatera z poprzedniej powieści https://kufereklucyny.blogspot.com/2021/05/penia-zapomnienia-opowiesc-o-czasach.html

          Nie ma czytania książki bez zakładki a jak zakładka to musi być kot tym bardziej ,że powieść zapowiada się ciekawie sądząc po jej pierwszej części.




          Skusiłam się też by wrócić do własnoręcznego wykonania kartek z życzeniami. No i tu też nie obeszło się bez kota.




         Jeszcze kilka fotografii ze spaceru po moim mieście i czas zabrać się do pracy a wieczorem za czytanie a może znajdę chwilkę na malowanie a raczej kolorowanie. Uwielbiam dzieła Tamary Łempickiej.

 

 









 

wtorek, 30 kwietnia 2013

Wyszperana książka … (wpis uzupełniony) =)



Lubię kiedy mam wolną chwilkę zajrzeć do maleńkiego antykwariatu  przy ulicy B. Chrobrego  w moim mieście Zielonej Górze.

Ostatnio biegam tam co prawda z kartką , na której moja pociecha wypisuje mi tytuły przeróżnych pozycji z takich dziedzin jak immunologia, chemia organiczna czy mykologia ale zdarza się ,że znajdę coś co z mikrobiologią stosowaną nie ma nic wspólnego a cieszy =))


Udało mi się upolować za złotych polskich czternaście co w antykwariacie jest ceną może nie pokaźną ale znaczącą książkę o Tamarze Łempickiej. Tamara Łempicka to jedna z najwybitniejszych polskich artystek z nurtu Art Deco. Art Deco można by rzec to w skrócie „poszukiwanie piękna w funkcji przedmiotu użytkowego i jasności przekazu w grafice czy malarstwie”.
 
Art deco to styl w sztuce rozpowszechniony w latach 1919 -1939 nazwa pochodzi od francuskiego art czyli sztuka i décoratif – dekoracyjny. Czyli inaczej mówiąc dekorowanie, urządzanie wnętrz.
Styl ten był swoistym buntem charakteryzował się umiłowaniem harmonii i symetrii . Wielką inspiracją dla twórców była oprócz tradycji europejskiej sztuka Dalekiego Wschodu i starożytnego Egiptu.
Każdy kto ogląda serial o detektywie Herkulesie Poirot może z łatwością rozpoznać ,że akcja osadzona jest właśnie w czasach kiedy swoje triumfy święciło art déco. Nawet w jednym z odcinków obraz na ścianie jako żywo przypomina obrazy Tamary Łempickiej . A tak na marginesie uwielbiam Herkulesa Poirota.
fotografia pochodzi ze źródeł Internetu

  Tamara Łempicka fascynująca kobieta, wyzwolona czasami szalona a nawet okrutna dla swoich najbliższych podobno urodziła się w 1898 roku podobno w Warszawie wszystko w jej życiorysie jest nie do końca jasne.
Po raz pierwszy doceniono obrazy Tamary Łempickiej na wystawie w 1922 roku . Została zauważona i od tego czasu stała się wziętą portrecistką  znaną  jako Tamara de Lempicka.
Jej obrazy miały lekko kubistyczne , piękne barwy a osoby uwieczniane na nich były wyidealizowane.
Jej autoportret „Tamara w zielonym Bugatti” znalazł się na okładce czasopisma .








Patrząc na portrety malowane pędzlem T. Łempickiej można poczuci klimat czasów , w których żyła. Biografia T. Łempickiej , jej twórczość a raczej sposób w jaki żyła może sprawić iż przestaniemy postrzegać kobiety z tamtych lat jako tylko bezwolne, eteryczne podporządkowane  mężczyznom, to raczej czas budzącego się poczucia niezależności i wyzwolenia kobiet. Książka jest bogato ilustrowana , piękne szczegółowe ilustracje sprawiają,że można nie tylko lepiej ją poznać (a spotkałam osoby dla których nazwisko Łempicka było zupełnie nic nie znaczące) można po prostu zakochać się w jej twórczości. Książka jest stosunkowo niedawno wydana bo w 2006 roku.




"Łempicka"
autor Edward Lucie-Smith
Na lata dwudzieste i trzydzieste przypada młodość mojej babki Emilii

i jej ciotecznej siostry Zofii 


zapewne nie znały twórczości Łempickiej. O podróżach , romansach i balach czytały jedynie w książkach.
Nie dane im było nosić drogich kreacji ani pić francuskiego szampana .
Zapewne jednak ich życie było ciekawe choć trudne. Kochały i były kochane bo życie można przeżyć barwnie nie tylko w Paryżu czy Nowym Jorku .
Mam nadzieje ,że udało mi się zainteresować Was i Łempicką i jej sztuką i nurtem Art Deco.