Pokazywanie postów oznaczonych etykietą fantastyka. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą fantastyka. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 20 czerwca 2022

Haftowany motyl, rysowany kot, fotografie i czytanie...

 

         Na nudę nie mogę narzekać, bo w dzieciństwie wiecznie mi powtarzano, „co to znaczy, że się nudzisz? To wstyd się nudzić” no i tak mi już zostało, że ciągle szukam sobie zajęcia;))

         Choć ostatnio życie nie skąpi mi obowiązku to i tak w wolnych chwilach ciągle coś „tworzę”:)

         Kupiłam koszulkę za niewielka kwotę 15 złotych i wyhaftowałam na niej motyla. Haft na ciemnym materiale to prawdziwe wyzwanie, ale jakoś dałam radę.  Żeby było strojniej dekolt obszyłam białą koronkową tasiemką.

 









         Czerwiec to czas, kiedy, nie ukrywam ku mojej radości dostaje dużo prezentów a to zestaw do kaligrafii, 



a to kolorowankę taka dla dorosłych ( nawet nie wiedziałam, że takie istnieją), 

https://kufereklucyny.blogspot.com/2013/04/wyszperana-ksiazka.html





 dostałam też powieść „Droga między falami” z dedykacja i życzeniami urodzinowymi od jej autora Bartosza Niegrebeckiego .




 No i dowiem się co dalej zadziało się w życiu Beniego  niezwykłego chłopca  mojego ulubionego bohatera z poprzedniej powieści https://kufereklucyny.blogspot.com/2021/05/penia-zapomnienia-opowiesc-o-czasach.html

          Nie ma czytania książki bez zakładki a jak zakładka to musi być kot tym bardziej ,że powieść zapowiada się ciekawie sądząc po jej pierwszej części.




          Skusiłam się też by wrócić do własnoręcznego wykonania kartek z życzeniami. No i tu też nie obeszło się bez kota.




         Jeszcze kilka fotografii ze spaceru po moim mieście i czas zabrać się do pracy a wieczorem za czytanie a może znajdę chwilkę na malowanie a raczej kolorowanie. Uwielbiam dzieła Tamary Łempickiej.

 

 









 

środa, 19 maja 2021

„Pełnia zapomnienia” opowieść o czasach pandemii…

 

          Zastanawialiście się może, co by było gdyby w skutek jakiejś epidemii  ludzie wpadali w amok gnali przed siebie ginęli a ci, którym by udało się przeżyć nie pamiętaliby niczego ze swojej przeszłości?



Jeśli tak to to powieść Bartosza Niegrebeckiergo  „Pełnia zapomnienia” podpowie Waszej wyobraźni, co mogłoby się stać i co niektórzy z nas  utraciliby bezpowrotnie. Chyba nie ma nic gorszego niż utrata wspomnień a co za tym idzie swoista utrata przeszłości to utrata części nas samych.  A właśnie utrata pamięci to jedna z konsekwencji „amoku”, jaki dotyka ludzkość w wyniku niezwykłej epidemii, która opanowuje cały świat i nikt nie wie skąd się wzięła i jak sobie z nią radzić. Ludzie nie pamiętają, kim są i co wydarzyło się w ich życiu zanim zachorowali.

W powieści B. Niegrebeckiego każdy z jej bohaterów ma nietuzinkową, ciekawa niezwykle trudną przeszłością.

   Główni bohaterowie to młoda kobieta, pielęgniarka szukająca utraconego w czasie epidemii syna. Aneta należy do tych nielicznych, którzy przetrwali epidemie wydawałoby się bez szwanku, nie ulegli nieznanej chorobie i pomagają inny rozpocząć normalne życie.

Drugą kluczową postacią jest mały chłopiec Beni , Beni nie wie, kim jest, kim byli jego rodzice. Beni to niezwykły chłopiec posiada zdolności paranormalne, które być może sprawiają, że ludzie w jego obecności zdrowieją i przypominają sobie, kim są. Lekarze chcą zbadać niezwykle zdolności chłopca, ale czy im się to uda?

Oprócz tych dwojga w powieści jak już wspomniałam jest jeszcze wiele niezwykłych postaci lekarz Maciej, wojskowy Bruno, Maria kobieta podająca się za matkę Beniego, pan Kazio woźny z przytułku dla sierot, Zosia mała przyjaciółka Beniego. Każda z tych osób jest nietuzinkowa losy, każdej z nich mogłyby być tematem osobnej powieści.

Powieść kończy się w dość nieoczekiwany sposób autor zostawia jakby uchyloną furtkę. Ja osobiście czekam na dalszy ciąg losów Beniego niezwykłego chłopca z niezwykłymi zdolnościami.

Książka jest z  gatunku  „fantastyka, fantasy, science fiction” czyli wydawałoby się zupełnie nie moja bajka ale powiem szczerze przeczytałam ją jak zwykło się mawiać „jednym tchem”. Jeśli lubicie powieści psychologiczne to polecam, jeśli lubić powieści z „tajemnicą” też polecam . Jeśli chcecie powiedzieć „ mam dość tej paskudnej epidemii , dłużej tego nie wytrzymam”,  to po przeczytaniu tej powieści na pewno stwierdzicie  „ mogło by być gorzej, dobrze, że to nie „amok” . Słowem każdy znajdzie w tej powieści „swoją bajkę”. Polecam.

 

Bartosz Niegrebecki

Wydawnictwo: Oficynka

fantastyka, fantasy, science fiction

465 str.

 

 



 

 

 

piątek, 7 kwietnia 2017

To jeszcze raz koń i smok w roli głównej...

To jeszcze raz koń i smok w roli głównej tak można by powiedzieć o nowym zamówieniu jakie dostałam.


W czasie poszukiwań koszulki dla pewnego dżentelmena , zabrałam się za malowanie koszulek dla dwóch dziewczynek. I powiem szczerze nie było łatwo bo smok miał być czarny i  znany więc na fantazjowanie niewiele było miejsca a koń no cóż koń to trudny temat dla amatora. 
Oczywiście dostałam fotografie , które miały mi posłużyć za inspiracje ale fotografia to jedno a malowanie to drugie. 














No w każdym razie namalowałam najlepiej jak potrafiłam , utrwaliłam wzór termicznie i wysłałam w świat. Mam nadzieje ,że się spodobają=)

A po świętach stanę przed nowym wyzwaniem mam już pomysł ale na razie o tym cicho  sza=))

poniedziałek, 13 kwietnia 2015

Smoczysko, smok , smoczek czyli smoczo jest =))


Dodaj napis
Nie znam osobiście nikogo kto w dzieciństwie nie lubił bajek o smokach. Najsłynniejszy smok w Polsce to Smok Wawelski nawet warszawski Bazyliszek nie jest tak znany.
W dzieciństwie można powiedzieć byłam łowcą smoków , bo wraz z reszta dzieciarni łapałam maleńkie jaszczurki i ku niezadowoleniu rodziców przynosiłam do domu. Niestety ani moja pasja w hodowli żab ani pasja polowania na jaszczurki były źle widziane . Natychmiast kazano mi pozbywać się tych pięknych maleńkich smoków.










Po mojej młodzieńczej fascynacji smokami został mi tylko chiński wazon z wizerunkiem smoka =)















Widać pewne pasje są dziedziczne bo moja córka też uwielbia smoki . 
 Ostatnio wymalowała pięknego smoka na poszewce na poduszkę.


Jeśli mam być szczera to mnogość niezwykłych postaci w powieściach Tolkiena jest jak dla mnie trudna do opanowania. Ale mam wielu przyjaciół , którzy uwielbiają powieści tego autora i świetnie się orientują kto , kiedy i o co walczy .












Moje "dziecko " Bieg Nocny" w impreza studencka przebrało się za elfa , elfy są znacznie milsze od smoków=))

Poszukałam i znalazłam w domu jeszcze trzy smoki dwa pluszowe i jednego milusińskiego smoczusia figurkę.


















Dziś ja namalowałam smoka na koszulce . Jak mi się to udało ? Chyba nie najgorzej=)
Potrzebne są:

kalka techniczna i kalka maszynowa
farby do tkanin
pędzle nr 1 i nr 3
i oczywiście koszulka wcześniej należy ja wyprać by usunąć krochmal.
Po około 24 godzinach wzór należy przeprasować po lewej stronie gorącym żelazkiem.